Pahabol. Last na talaga ‘to tapos tutulog na ako talaga. Pero tetext ko pa si baby.

Nakita ko yung eclipse. Akala ko kasi natakluban lang ng clouds yung buwan kaya ganun itsura tapos sabi ni kapatid partial eclipse daw ngayon. Medyo di na ako na-amaze kasi kada may ganyan nakikita naman namin dito. Dumungaw lang ako sa bintana kitang-kita na eh. Ang ganda ng tayo ng bahay namin. Ayun lang. :))　

Yan schedule ko bukas. Walang vacant. Tapos sobrang aga pa ng start ng klase. Lutang pa utak ko sa ganyang oras. Yun ngang 7:30 na pasok eh nale-late pa ako, yan pa kayang 7am. Grabidad lang. Kaya kailangan ko na matulog baka maaga akong ma-drop sa mga pang-umaga kong subject. Kailangan ng magsanay na matulog ng maaga para hindi lutang ang utak kinabukasan. Tapos panigurado masasabon pa kami bukas dahil wala pa kaming uniform eh old student naman kami. Bahala na bukas ugh!

Sabi ko kasi di na ako mag-iingay. sabi ko tatahimik na talaga ako. Para maiwasan ko na yung pagmumura pati yung pangbabara sa mga kaibigan ko. Pero ang fail ko. Wala eh. Ang hirap pigilan ng bibig ko. Kailangan may nakapasak na earphone sa tenga ko para tumigil ang buka ng bibig ko. Para maiba yung mundo ko sa kanila. Kaso kapag ganun feeling ko naman out of this worrld ako. Feeling ko napapalayo ako sa kwentuhan/bonding ng mga kaibigan ko. Pero sa ganung paraan naiiwasan ko namang makapagsalita sa kanila ng nakakasakit. Ay nako. Saan ba ako dapat? Pakiramdam ko kasi kaya ko sila nababara ng ganun, kaya ako nakakapagsalita ng kung ano ano sa kanila kasi sobrang napaka-komportable ko na sa kanila. Yung tipong kahit anong sabihin ko magalit man sila o matuwa feeling ko magkakaibigan pa rin naman kami kahit anong mangyari. Sana matigil na yung ganitong ugali ko. :( Alam ko naman na nakakasakit ako at inihihingi ko yun ng sorry kay God pero hindi dun sa mismong nasaktan ko. I’m so bad.

Yan ata title nung bagong drama sa 7 na si Richard ang bida. Dito kasi sa bayan namin nag-shoot ng ilang scene yung sila eh. Dun nga muntik ng himatayin ang nanay ko kasi naakbayan daw siya ni Philip Salvador. Akbay pa lang yon ha. Eh paano kung may beso tapos may picture pa. Nakoooo. Yun yung tinakasan nila ako eh. Sabi nila sa’ken dun daw sila pupunta sa mga pinsan ko tapos pag-uwi dito nagsisisigaw ang nanay ko. Mukang ewan yun lang pala.

Kahit dito yun nag-shoot di ko naman napanuod tapos Kapamilya pa ako. Paano ko naman makikita. Anime lang pinapanuod ko sa 7 eh.

Ang aga kong pumasok tae langs. Mukang ewan ako dun tapos napagkamalan pa akong first year nung magandang chix. Hihihi. Makikita ko ulit yun kaso parang nakalimutan ko na itsura. Tapos tapos tapos… Hahaha. Tae nag-flag ceremony tapos nakahanay kami nung kaklase ko sa mga first year eh third year na kami. Tapos nakakatuwa yung mga first year. Pagtapos nun may ginawa sila eh. Nag-groupings hahaha.

Ito na ata ang pinaka-maayos naming picture sa corridor habang nagaantay ng schedule namin.

Dito naman sa picture na ‘to kitang-kita at hindi na maikakaila ang pangaalipusta sa’ken ng kaklase ko. Hahaha. Charot! Ewan ko ba kung bakit ganyan yang si Maan lagi akong inaaway. Hahaha. Hinde! Mahal na mahal ko yan. Ewan kung mahal ako niyan. Muka ba kong mahal niyan? Huli naman sa camera. Lakas maka-Claudine Barreto nito eh.

Nung nakuha na namin schedule namin medyo nagkakagulo pa kami kung saang room ba talaga kami. Paano ba naman nagbakasyon lang eh nakalimutan na kung saang room yung ganito ganyan. Mga ewan talaga mga kaklase ko eh. Jusmiyo! Kami ata pinaka-maingay eh. Parang may nagrarambulan sa room namin. Kulang pa yun ha tapos ganun na kaingay. Feeling ko nga basag na eardrums nung mga bago naming kaklase eh. Maayos schedule namin sana di na mabago.

Yung General Psychology namin nagklase agad huhu di man lang nag-introduce one by one. Hahaha. Parang persyir eh. De kase di pa namin kilala yung mga bago. Pagtapos ng klase naglaro ng volleyball mga kaklase ko. Ayun! Boom na boom ang 100pesos. Talo. Hahaha. :D Sobrang tagal naming inantay tapos talo naman.

Mga 5 na kami nagpunta ng bayan. Fiesta dun eh. Hindi naman kami naki-fiesta kumaen kami dun sa may plaza. Samu’t sari ang mabibili eh.

Pagkatapos nun nagpunta namin kami dun sa caterpillar na ride. Libre kami nung kaibigan namin. Anim lang naman kami at sobrang lakas lang talaga ng trip namin. Dahil nagsolo-solo pa kami sa upuan at talagang naghiwa-hiwalay pa. Yung isa naming kasama hindi pa nagsisimula eh natili na. Lalo na nung nag-umpisa na tapos bumilis na yung takbo. Sigaw ng sigaw tapos ako naman napuno ko ng tawa yung ride na yun. Mula simula hanggang matapos tawa lang ako ng tawa dahil dun sa isa kong kaibigan kasi feeling daw niya tatalsik siya sa sobrang bilis ng takbo. Halos manigas na nga eh tapos kitang-kita ko pa yung reaction niya. Hahaha :D Basta ang saya-saya ng first day ko.